Στην Θράκη ομιλείται η «μουσουλμανική»;
06-04-2018
Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων στην εύφλεκτη γειτονιά των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου και των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η Μειονότητα της Θράκης κερδίζει και πάλι ιδιαίτερης αναφοράς από ένα μέρος του ελληνικού πολιτικού και δημοσιογραφικού συστήματος.

Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων στην εύφλεκτη γειτονιά των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου και των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η Μειονότητα της Θράκης κερδίζει και πάλι ιδιαίτερης αναφοράς από ένα μέρος του ελληνικού πολιτικού και δημοσιογραφικού συστήματος.

Η αφορμή αυτήν την φορά δόθηκε από μία πληροφορία που είδε το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με την οποία ένα εγχειρίδιο (βιβλίο) του υπουργείου Παιδείας αναφέρεται στους μουσουλμάνους της Θράκης.

Το «απαγορευμένο και αμαρτωλό» αυτό βιβλίο είναι του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού του Υπουργείου Παιδείας και έχει ως τίτλο «Πιστοποίηση Εκπαιδευτικής Επάρκειας Εκπαιδευτών Ενηλίκων της μη Τυπικής Εκπαίδευσης». Σύμφωνα με την βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης της Ν.Δ., κ. Έλενα Ράπτη, στην σελίδα 27 και στην ενότητα της γλώσσας κάνει αναφορά σε «μουσουλμάνους Τούρκους», οι οποίοι, όπως γράφει το βιβλίο, «ζούνε στην Θράκη και μιλάνε τουρκικά και ελληνικά»…

Ε, λοιπόν, ποιος είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε μετά από αυτό! Η παραδοχή μιας αυτονόητης πραγματικότητας σε ένα εκπαιδευτικό βιβλίο επαγγελματικού προσανατολισμού έγινε πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες ευρείας πανελλαδική κυκλοφορίας με τίτλους που αναφέρονται ευθέως σε «γκάφα ή εθνική προδοσία».

Αποτέλεσε επίσης αφορμή για κατάθεση κοινοβουλευτικής ερώτησης προς τον υπουργό Παιδείας από την βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην οποία υπάρχουν τα ακόλουθα ερωτήματα: «α) Ποια είναι η συντακτική ομάδα του εγχειριδίου που χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο όρο; β) υπάρχει διαδικασία ελέγχου των κειμένων, ειδικά σε εκπαιδευτικά εγχειρίδια αυτής της μορφής; γ) προτίθεστε να αλλάξατε άμεσα την συγκεκριμένη διατύπωση ώστε να μην υπάρχει ίχνος οποιασδήποτε άλλης ερμηνείας για το ευαίσθητο αυτό ζήτημα;».

Το κείμενο της ερώτησης προς τον υπουργό Παιδείας που έχει ευθείες αναφορές στην τουρκική εξωτερική πολιτική υποστηρίζει ότι «η Τουρκία έχει βάλει ψηλά στην ατζέντα της την Θράκη επιδιώκοντας να θέσει θέμα εθνικής μειονότητας σε γενικό παραλήρημα προκλήσεων και επεκτατισμού. Με δεδομένες τις προκλήσεις της Τουρκίας, είναι πολύ σημαντικό να είμαστε προσεκτικοί στη διαχείριση του θέματος και να μην δίνουμε επιχειρήματα στην απέναντι πλευρά», καταλήγει στην ερώτησή της η κ. Ράπτη.

Προφανώς για ένα τμήμα του πολιτικού συστήματος της χώρας μας οτιδήποτε αφορά την γλώσσα, την καταγωγή και την κουλτούρα της Μειονότητας της Θράκης και εκφεύγει της θρησκευτικής της ταυτότητας αποτελεί γεγονός απολύτως επιλήψιμο που συνδέεται άμεσα με την Τουρκία και με τους σκοπούς της πολιτικής της.

Είναι απολύτως σαφές για όλους αυτούς τους κύκλους ότι στην Θράκη όχι μόνο δεν ζούνε Τούρκοι αλλά και οι μουσουλμάνοι που ζούνε εκεί δεν μιλούν την τουρκική γλώσσα αλλά πιθανότατα κάποια άλλη γλώσσα που ορίζεται ως «μουσουλμανική»!

Σύμφωνα με αυτές τις απόψεις οι πολίτες της Μειονότητας που ζούνε στην Θράκη μπορούν για παράδειγμα να δηλώνουν, «Πομάκοι, Ρομά, μουσουλμάνοι», αλλά όχι «Τούρκοι», γιατί αυτό συνιστά «μέγιστη εθνική απειλή που εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα».

Οι συγγραφείς του συγκεκριμένου βιβλίου που τόλμησαν να αναφερθούν σε «μουσουλμάνους Τούρκους που μιλούν την τουρκική και την ελληνική γλώσσα», πιθανώς να έχουν την ίδια τύχη που είχε το βιβλίο της κ. Ρεπούση η οποία έγραψε για τον περίφημο «συνωστισμό στην προβλήτα της Σμύρνης».

Η φοβική αντιμετώπιση πολιτών που ανήκουν σε μια Μειονότητα με ιδιαίτερα γλωσσικά, θρησκευτικά, πολιτισμικά, φυλετικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά δεν είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα του ελληνικού κοινοβουλίου.

Άλλωστε έχουν ειπωθεί και έχουν γίνει τόσα πολλά από ακραία πολιτικά μορφώματα τα τελευταία χρόνια, που έχουμε καταστεί όλοι μας γνώστες αυτής της ρητορικής. Το διαχρονικό συμπέρασμα είναι ότι όταν υιοθετείς και αποδέχεσαι την ρητορική και την πολιτική των ακραίων εθνικιστικών αντιλήψεων, κερδισμένοι δεν βγαίνουν ούτε οι πολίτες, ούτε οι μειονότητες, ούτε η δημοκρατία. Από όλα αυτά στο τέλος ενισχύονται αποδεδειγμένα οι φωνές του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας. Και αυτό είναι ένα γεγονός που θα πρέπει με κάθε τρόπο να το αποτρέψουμ

Kaynak: GÜNDEM
Ekleyen: HH
Sayı: 1026
Haber Arama  

© 2015 Site Sahibi Gündem Gazetesidir.
[email protected]